Atriumfibrilleren is een hartritmestoornis, die leidt tot een snelle en onregelmatige hartslag. In de normale situatie ontstaan in het hart elektrische prikkels in de sinusknoop, die zich rechtsboven in het rechteratrium bevindt. Deze elektrische prikkels verplaatsen zich via de wand van de atria naar de atrioventriculaire knoop (AV-knoop), die boven de ventrikels ligt. Vanuit daar verplaatsen de prikkels zich door de wand van de ventrikels, waardoor deze samentrekken. De elektrische prikkels vanuit de sinusknoop zorgen voor regelmatige en correcte samentrekking van de atria en de ventrikels. Bij atriumfibrilleren ontstaan de elektrische prikkels op verschillende plekken in de atria en dus niet meer alleen in de sinusknoop. Atriumfibrilleren heeft verschillende oorzaken, waaronder een hoge bloeddruk of bepaalde schildklieraandoeningen. Het gevolg van deze hartritmestoornis is dat de atria snel en onregelmatig samentrekken, doordat vanuit meerdere plekken signalen komen. Dit heeft ook gevolgen voor de ventrikels. De AV-knoop krijgt dan namelijk meer elektrische prikkels binnen. Bij atriumfibrilleren trekken de ventrikels daardoor ook vaker samen, waardoor een verhoogde hartslag ontstaat. Een klacht die vaak ontstaat bij atriumfibrilleren is hartkloppingen.